Rehabilitacja w parku, która przekłada się na codzienne życie
MarselisborgCentret potrzebował parku rekreacyjnego dla pacjentów i odwiedzających. Park musiał również zapewniać możliwości treningowe, aby terapeuci ośrodka mogli wyjść na zewnątrz i ćwiczyć ze swoimi pacjentami.
Na potrzeby parku firma Keingart Space Activators zaprojektowała serię prostych instalacji treningowych wykonanych z dębowych podkładów, które estetycznie wkomponowały się w otoczenie. Zostały one opracowane wspólnie z terapeutami i specjalistami z ośrodka, a my je wyprodukowaliśmy i zamontowaliśmy.
Projekt ma potrójny cel - musi być odpowiedni do ćwiczeń treningowych, jako miejsce odpoczynku dla osób spacerujących po parku, a także służyć jako sprzęt do zabawy.
Obiekty treningowe są częścią większego projektu utworzenia parku miejskiego SPARK, zaprojektowanego przez Kristine Jensen Landscape & Arkitektur.
Projekt jest zgodny z filozofią leczenia ośrodka
W zadaniu Keingarta terapeuci zapewnili dogmat dla projektu:
Specjalne maszyny treningowe były zabronione, a wszystko musiało być wykonane z dębowych podkładów.
Partner i architekt w Keingart Flemming Overgaard mówi:
"Fakt, że wszystko jest wykonane z dębu jest częściowo wyborem estetycznym, aby stworzyć rozpoznawalność i jednorodność. Ale jest to również istotne z punktu widzenia rehabilitacji i pracowników służby zdrowia
Centrum pomogło przygotować kompendium na temat filozofii rehabilitacji na świeżym powietrzu, w którym opisano między innymi elementy, które powinny być dostępne.
Zależało im na tym, aby instalacje treningowe były czymś, z czym pacjenci lub klienci mogliby się zetknąć w codziennym życiu - tak, aby zaczęli sobie mówić
- Och, spójrz, tam jest małe wzniesienie... Albo coś, na czym mógłbym usiąść i z czego mógłbym się podnieść.
Oznacza to, że chcieli elementów, które byłyby bardziej naturalne, a więc podobne do elementów
można znaleźć w swoim własnym otoczeniu, w lesie lub na przystanku autobusowym".
Prototypy opracowane przez laski wysłane pocztą
Wiosną 2020 roku Keingart przeprowadził warsztaty z grupą terapeutów ośrodka, aby zdobyć wiedzę na temat możliwości szkoleniowych i zbudować konfiguracje, które mogłyby stanowić podstawę prototypów.
W związku z blokadą COVID wszystko musiało zostać zrobione nieco inaczej. Zamiast tego Keingart wysłał paczki do profesjonalnych uczestników warsztatów, zawierające małe patyczki, które reprezentowały podkłady. Pozwoliło to uczestnikom na samodzielne zbudowanie konfiguracji, zrobienie im zdjęć i przesłanie swoich propozycji do Keingart.
Flemming Overgaard mówi:
"Była prawdziwa różnorodność w sposobie układania podkładów i tworzyły one cały tylny katalog, z którego wybraliśmy kilka do pracy.
Niektóre z instalacji treningowych są niemal replikami 1 do 1 sugestii terapeutów. Inne zostały przez nas rozwinięte lub są kombinacjami różnych sugestii. Na koniec, wraz z konstruktorem, umieściliśmy je w krajobrazie. Najpierw na planie, a następnie sprawdziliśmy je wszystkie".
Niejednoznaczne elementy
Konstrukcja jest stonowana i składa się z niejednoznacznych elementów, które można wykorzystać na kilka sposobów.
Oznacza to, że możesz wyjść na zewnątrz z terapeutą lub trenerem, który może użyć elementów do wykonania z tobą określonych ćwiczeń. Jednak pacjenci mogą również korzystać z elementów, aby wypróbować własne ćwiczenia.
Wiele badań pokazuje, że zwłaszcza osoby starsze, jeśli natkną się na konkretny sprzęt treningowy w miejscu publicznym, zawsze martwią się, czy robią to dobrze.
Idea stojąca za projektem Keingart polega na tym, że instalacje treningowe są tak niejednoznaczne, że nigdy nie czujesz, że robisz to źle.
Projekt jest taki, że można trenować na różnych poziomach. Największa z instalacji jest lustrzanym odbiciem samej siebie i pełni podwójną funkcję, aby instruktor mógł zademonstrować ćwiczenie, które pacjent może wykonać równolegle.
Hybrydy
Czy jest niejednoznaczny, wielofunkcyjny i nowoczesny?
"Jedną z rzeczy, nad którymi obecnie pracujemy, jest tworzenie nowych kombinacji lub hybryd i bardziej kompaktowych obiektów", mówi Flemming Overgaard.
"W przeszłości planowano obszary z boiskiem sportowym do uprawiania określonych dyscyplin sportowych, takich jak duże zielone boisko do piłki nożnej, oraz oddzielnym obszarem rekreacyjnym do niedzielnych spacerów i opalania, który był również obszarem przyrodniczym.
Przewiduję, że w przyszłości będziemy częściej pracować z hybrydami. W rzeczywistości już zaczęliśmy pracować w ten sposób, włączając możliwości uprawiania sportu do parków rekreacyjnych, które mają bardziej naturalny charakter z dziką przyrodą, w przeciwieństwie do schludnych, zainscenizowanych parków miejskich z ich starannie skoszonymi trawnikami i przyciętymi żywopłotami.
Jest to również ćwiczenie integracyjne, zachęcające osoby mniej aktywne do mieszania się z osobami bardziej aktywnymi. Może to nawet zainspirować nowe społeczności".
